ايكيراین واژه در دسته فرهنگ جغتايي قرار گرفته است . ايكير[1]: مرسين دشتي يا وحشي.[2] [1]– به شکل «اگیر» در زبان فارسی داخل گردیده است. با نام اگیر ترکی نیز مشهور است. [2]– به زبان هندی «اردو» و «هبولاس» گویند. حب الآس. اسحار. قنطس. قنتس. فطس. عمر. ميرسين. مورت. ریحان القبور. قنطوس. هدسی. هدس. حمبلاس. قمام. آس. زند. عمار. مورْد. رَند. اِسمار. مُرد. مرت. عمار. فيطس. مرسين. و آن درختى است بلندتر از انار. نوعي داروي تلخ به رنگ سفيد. (لغتنامهی دهخدا) فرهنگ سنگلاخ در شرح این کلمه چنین آورده است: «نام گياهي است تلخ كه به جهت درد شكم نافع است و آنرا به فارسي «وج» گويند و بهترين آن به ملك چين بود.» |