نتایج جستجو

توس

پوشش كمان. خاك.[1] غبار. سرشت. نژاد. از ادات است و معني شدّت به صفت همراه خود مي­بخشد. مثال: توس توغري: خيلي درست، ‌خيلي راست. [1]– از این‌روی فارسی زبانان رنگ خاکستری را «توسی/طوسی» گویند.

توز

توز[1]: نمك. ملح. هر چیز شور مزه. [دوُز]. چيزهاي خرد. خاكباد. غبار. كدورت. گرد. پاره و تكّه. دانه [توْز]. راست. مستقيم. صحيح صبر.‌ درستي.‌ جاي مسطّح. ‌ساختن و چيدن چيزي [دوز]. قوّت.‌ استقامت [دؤز]. [1]– توز: گردو غبار. بن گوش. به اشباع ضمه دوازده معني دارد. 1- نمك 2- هموار و مسطّح 3- مجازاً صحرا […]